زیور عفاف

     عفاف ، هم گوهری درونی است و هم جلوه ای برونی و بیرونی دارد و این جلوه ی بیرونی است که آن جلوه ی باطنی را محفوظ نگه می دارد . اینکه می گویند « دل باید پاک باشد »  بها نه ای برای گریز جاهلانه از همین مصونیت است  و آویختن به شاخه ی « لاقیدی » و گرنه از دل پاک هم نباید جز « نگاه پاک و رفتار پاک و ظاهر پاک و طاهر »‌برخیزد و بر آید .

ظاهر آیینه ی باطن است و حجاب بیرونی ، نمای آشکار آن طهارت و عفاف درونی است .  [۱]

معروف است که اگر در شیشه ی عطر را باز بگذارند ، عطرش می پرد و این سخن جالبی است ؛ رایحه ی دل انگیز عطر را نباید حراج کرد و به تاراج داد ؛ چرا که عصاره گلهای عالم است و کمیاب و ارزشمند ، پس باید قدرش را شناخت و از آن حفاظت کرد .

عفاف ، همان رایحه دل انگیز عطر یاس را دارد ، نجیب و دوست داشتنی ، و حیف است که در مزبله ی نگاههای شیطانی رها شود . اگر برای ایمنی از خطر ها و آسودگی از مزاحمان ، خود را بپوشانی کسی ایراد نمی گیرد و اگر هم ایراد بگیرد ، اعتنا نمی کنی چون سخنش را بی منطق و نآگاهانه می دانی .[۲]

[1] . تفسیر المیزان ، جلد 16 ، ص361

[۲]. سوره احزاب / ۵۹