سوالاتی در مورد نماز
هشام بن حکم " مي گويد: زنديقي خدمت امام صادق (ع) آمد و از اين آيه الرحمن علي العرش استوي سوال کرد.
امام (ع) ضمن توضيحي فرمود:
خداوند متعال، نياز به هيچ مکاني و هيچ مخلوقي ندارد، بلکه تمام خلق محتاج او هستند.
سوال کننده عرض کرد:
پس تفاوتي ندارد که به هنگام دعا دست به سوي آسمان بلند کنيد يا به سوي زمين پايين آوريد؟!
امام فرمود:
اين موضوع در علم و احاطه و قدرت خدا يکسان است( و هيچ تفاوتي نمي کند) ولي خداوند متعال دوستان و بندگانش را دستور داده که دستهاي خود را به سوي آسمان، به طرف عرش بردارند، چرا که معدن رزق آنجاست.ما آنچه را قرآن و اخبار رسول خدا (ص) اثبات کرده است، تثبيت مي کنيم، آنجا که فرمود:
دستهاي خود را به سوي خداوند متعال برداريد، و اين سخني است که تمام امت بر آن اتفاق نظر دارند.
امير المومنين (ع) فرمود:
آيا در قرآن نخوانده اي: و في السماء رزقکم و ما توعدون ( در اسمان رزق شماست و آنچه به شما وعده داده مي شود )
پس از کجا انسان روزي را بطلبد جز از محلش، محل رزق و وعده الهي آسمان است.
از بعضي از روايات، فلسفه ديگري براي اين کار استفاده مي شود و آن اظهار خضوع و تذلل در پيشگاه خدا است چرا که انسان به هنگام اظهار خضوع، يا تسليم، در مقابل شخص يا چيزي، دستهاي خود را بلند مي کند.
منبع: يکصدوهشتاد پرسش و پاسخ برگرفته از تفسير نمونه ص 121.
هیچ فكر كردید چرا نماز دارای دو سجده است ؟
چرا ميزان ركعات نماز ها متفاوت است ؟
زیرا ركوع از افعال قیام است و سجده از افعال نشسته؛ نماز شكسته برابر با نصف نماز ایستاده است(همان گونه كه در نوافل و یا نمازهای احتیاط این چنین است) پس سجده دو برابر ركوع شد تا با آن برابر شود و میان آنها (در فضیلت) تفاوتی نباشد؛ زیرا نماز ركوع و سجود است.(عیون اخبار الرضا، ج2، ص108)
و نیز از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده كه آن حضرت سجده اول را به خلقت انسان از خاك، و سجده دوم را به بازگشت دوباره انسان به خاك تأویل كردند. (علل الشرایع، ج2، ص25)
در واقع نماز گزار در سجده اول ميگوید : "من قبلا خاك بودم " . وقتي سر از سجده بر ميدارد ميگوید : " من از خاك زاده شدم." زماني كه به سجده ي دوم مي رود ميگوید :"من دوباره به خاك برخواهم گشت." و وقتي سر از سجده ي دوم بر مي دارد ميگوید :"من دوباره از خاك برانگيخته ميشوم."
چرا ميزان ركعات نماز ها متفاوت است ؟
نماز براي يادآوري خداوند است و اين يادآوري با يك ركعت نماز محقق نمي شود چون تا فكر و افكار نمازگزار بخواد متمركز شود ، نماز تمام شده. بر اين اساس :
اول صبح :چون ذهن ها خالي از هياهوي روز است ، همان دو ركعت براي رسيدن به ذكر خداوند كافيست.
ظهر و عصر:انسان در اين دو وقت به شدت داراي مشغله هاي مختلف كاريست ، پس به هر يك از نماز هاي ظهر وعصر دو ركعت اضافه شده .
مغرب: مردم در آغاز شب در حال تعطيل كردن كار هستند ، ولي از طرفي هم كمي داراي مشغله می باشند ، پس يك ركعت به آن اضافه شده.
عشاء:در وقت عشاء،- كه وقت خوابيدن است- فرد ميخواهد جمع بندي درباره ي كارهاي خودش (از نظر ميزان خدايي بودن و شيطاني بودن كارها) داشته باشد ، پس بيشتر نيازمند به ذكر خداست.
به وبلاگ زیور عفاف خوش آمدید .