در مجلۀ «بهداشت رواني» پاستور دانشمند معروف گفته است:
بهداشت رواني انسان در لابراتوار و كتابخانه است.
مقصودش اين است كه بهداشت رواني انسان به كار بستگي دارد و انسان بيكار، خود به خود بيمار مي شود.

در همان مجله از ولتر نقل شده:
هر وقت احساس مي كنم كه درد و رنج بيماري مي خواهد مرا از پاي درآورد، به كار پناه مي برم. كار بهترين درمان دردهاي دروني من است.
در همان كتاب اخلاق از ساموئل اسمايلز نوشته شده :
بعد از ديانت ، مدرسهاي براي تربيت انسان بهتر از مدرسۀ كار ساخته نشده است.
و از بنيامين فرانكلين نقل كرده  كه :
عروس زندگي «كار» نام دارد. اگر شما بخواهيد داماد اين عروس بشويد (يعني شوهر اين عروس بشويد) فرزند شما «سعادت» نام خواهد داشت.
پاسكال گفته است:
مصدر كليۀ مفاسد فكري و اخلاقي ، بيكاري است. هر كشوري كه بخواهد اين عيب بزرگ اجتماعي را رفع كند، بايد مردم را به كار وادارد تا آن آرامش عميق روحي كه عدۀ معدودي از آن آگاهند در عرصۀ وجود افراد برقرار شود.
و سقراط گفته است:
كار، سرمايۀ سعادت و نيكبختي است.

منبع : کتاب تعلیم و تربیت در اسلام  ُ  شهید استاد مطهری ُ ص ۲۸۸- ۲۸۹